Informacja turystyczna Nysa
Informacja turystyczna Nysa
 

Rejviz

Osada Rejviz leży w masywie Hrubego Jesionika na wysokości 780 m. npm. Znajduje się zaledwie 15 km od przejścia granicznego Głucholazy –Złote Hory. Nazwa Rejviz powstała wcześniej niż osada, bo około XV wieku i pochodzi od słowa Reihwiessen oznaczający rząd łąk, które to łąki roztaczały się wokoło. W 1768 roku powstała tu gospoda, na tzw. Solnej Drodze, która łączyła kopalnie soli na Morawach z Ziemią Kłodzką. Niedługo potem powstały  dwa domy podlegające administracyjnie pod górniczą osadę Horni Udoli, której mieszkańcy wydobywali złoto w masywie, Pricnego vrchu. Kilkanaście lat później w 1793 roku przywilej biskupa Filipa Gotharda Schaffgotsha umożliwiający zakup ziemi na własność za niewielkie pieniądze spowodował rozwój okolicznych osad. W Rejvizie powstało wtedy 40 domów a do II wojny ich liczba wzrosła do 90.W 1808 roku dzięki wparciu biskupa Hohenloe rozpoczęto budowę kościoła pw. NMP.

Przy wejściu do tegoż kościoła znajduje się tablica poświęcona biskupowi Hohenloe. Mała osada dysponowała niewielkimi funduszami i dopiero w 1826 roku Bernard Kutzer, pochodzący z Horni Udoli wyrzeźbił ołtarz główny a jego syn ołtarz boczny i ambonę.

Rejviz znany jest z dwóch osobliwości gospody i torfowiska, na którym utworzono rezerwat. Gospoda Rejviz,  która kiedyś nazywała się „U Jeziornego Pasterza” zasłynęła po pierwszej wojnie światowej, kiedy to syn właścicieli Alfred Brauner zaczął rzeźbić krzesła z oparciami przedstawiającymi właścicieli i stałych gości. W sumie powstało ich około 200,z czego do dziś zachowało się ich kilkanaście. Zabytkowe krzesła znajdują się w specjalnej sali, natomiast goście gospody zasiadają na współcześnie rzeźbionych krzesłach. Sama gospoda jest doskonałym przystankiem przy wyprawie ścieżką dydaktyczną do Wielkiego  Mchowego  Jeziorka. Niezbyt długa 3km ścieżka prowadzi specjalnym drewnianym chodnikiem ponad torfowiskiem zakończonym wspaniałym punktem widokowym nad jeziorkiem o głębokości 2-3 metrów. Rejviz  jest torfowiskiem typu wysokiego o powierzchni 270 ha i jest największym torfowiskiem w północnych Morawach i na Śląsku. Jego wiek szacuje się na około 6-7 tysięcy lat a najgłębsza warstwa torfu wynosi 6,6 metra. Czarna woda jeziorka i mroczna okolica stały się tematem wielu legend  np.o zatopionym mieście Hunohrad, pasterzu Gilu.

Nieopodal w Starym Rejvizie na zboczu Zamkowego Wzniesienia zbudowano w 1908 roku Grotę Lurdzką. Ponieważ nie ma żadnych wzmianek o cudach należy sądzić, iż grota powstała wskutek docierających także tu, wzmianek o uzdrowieniach w Lourdes. Od 1909 roku powstała tradycja wnoszenia figury matki Bożej z kościoła w Rejvizie, w uroczystej procesji do groty, skąd 31.X uroczyście odprowadzano ją do kościoła. Po wojnie w 1945 roku, po wysiedleniu dotychczasowych mieszkańców kult ten urwał się a komunistyczne władze zabroniły kontynuacji „przeżytku i ciemnoty” jak określano nabożeństwa Maryjne.

Dopiero niedawno w 2003 roku Marian Cep odnalazł stare widokówki z 1912 roku przedstawiające grotę Lurdzką z kamiennym ołtarzem i stojącą na nim białą marmurową rzeźbą Panny Marii z Lourdes. Trzy lata później rozpoczęto odbudowę groty, powstał nowy chodnik, wycięto część krzewów a z okolicznych łupków kwarcytowych zbudowano nowy ołtarz. Przymocowano do niego także dwa kawałki białego marmuru z kaplicy św.Anny w Horni Udoli. Nad ołtarzem umieszczono współczesny obraz MB z Lourdes. Wszystkie prace wykonali członkowie jessenickiego stowarzyszenia rzeźbiarzy i kamieniarzy.

 

Złote Hory to niewielkie miasteczko kilka kilometrów za Głuchołazami. Pierwsza wzmianka pochodzi z 1263r.Miasto bardzo ucierpiało w czasie wojny 30-letniej.W zabytkowym centrum warto zobaczyć barokowy ratusz i stojącą obok figurę św. Józefa z tego samego okresu. Koniecznie trzeba zwiedzić muzeum Miejskie znajdujące się w barokowym budynku Starej Poczty. Zobaczymy w nim min. historię wydobycia złota i średniowieczną salę tortur. Wart obejrzenia jest także pochodzący z gotyku kościół pw. Wniebowzięcia Maryi Panny a przebudowany w stylu barokowym oraz kościół św. Krzyża. Natomiast znajdujący się na niewielkim wzgórzu Kamiennym(524 m npm.) kościół pw. św. Rocha został zbudowany jako wotum wdzięczności za ochronę przed zarazą. Ze względu na jego strategiczne położenie w czasie ostatniej wojny śląskiej toczyły się przy nim zaciekłe walki a po wojnie nazwano to miejsce Krwawa Góra. Wydarzenia te zostały zobrazowane na chórze kościoła.

Będąc w Złotych Horach można zwiedzić nieczynne sztolnie w których leczone są dzieci z chorobami dróg oddechowych.